Tuinverhalen

Mei 2021

Het is 11 mei en eindelijk is de lente echt begonnen. Maar hij is dit jaar toch wel heel laat begonnen. Zeker mijn wat exotische bomen hebben er behoorlijk last van gehad. Naast de granaatappelbomen, de mimosa, een bonte eik kan ik waarschijnlijk ook goedendag zeggen tegen mijn prachtige albizia. Heeft het jaren schitterend gedaan, maar de nattigheid en koude wind hebben hun tol geëist. Het kan ook een wat uitgesteld effect zijn van de vorig jaar aangebrachte hoogwatervoorziening. Uithuilen en maar weer opnieuw beginnen. De paringsrituelen van de zwanen uit de vorige aflevering hebben inmiddels geleid tot een nest.

Ook onze enige kip heeft zes eieren uitgebroed. Na een dag waren er nog vijf kuikens, weer een dag later waren ze allemaal als sneeuw voor de zon verdwenen. Een vos, ratten, een bunzing, katten? Ik heb geen idee, het zou allemaal kunnen. De oude haan die nog de vader was van de kuikens is inmiddels onttroond door één van zijn nazaten en loopt nu wat zielig rond.

De tuin ziet er op dit moment fruitig uit, op de buxus na. We hebben zo’n 120 rococo struikjes geplant ter vervanging van de sempervirens. Die rococo komt uit Azië en schijnt daardoor wat beter bestand tegen de ook uit Azië afkomstige buxusmot. We zullen zien. Uit een recent bezoek aan onze tuin in Frankrijk hebben we de indruk dat het probleem, dat daar al langer speelt, aan het verminderen is. Of dat nu komt omdat de vogels de rupsen hebben ontdekt of dat de buxus zich beter verweert, ik weet het niet. Maar het geeft de burger weer moed.

Op een mooi  voorjaar!